Dbałość o rozwój prawidłowej mowy – rady dla rodziców

Dbałość o rozwój prawidłowej mowy – rady dla rodziców Aby dziecko mogło przyswoić elementy prawidłowej mowy, potrzebny jest kontakt ze środowiskiem społecznym, który od początkowych chwil pojawienia się na świecie zapewniają mu rodzice, stanowiąc dla dziecka podstawowy wzór w określonych zachowaniach. Warto zatem wyjaśnić kwestie związane z tym, co powinni robić rodzice, aby dziecko mogło poprawnie mówić, a czego nie oraz to, w jakich sytuacjach powinni się oni zgłosić do konkretnego specjalisty. Najważniejsze jest, aby to rodzice od samego początku mówili dużo do dziecka, nie krzycząc na nie. Kiedy podrośnie, powinni mówić do niego językiem poprawnym pod względem językowym i używać pełnych zdań i słów, zrozumiałych dla dziecka, a także być cierpliwym w wypowiadaniu wyczerpujących zdań. Staramy się mówić do dziecka podczas zwykłych czynności życiowych jak ubieranie, spacery, jedzenie czy zabawy oraz opowiadać o tym, co się dzieje wokół nas. Dobrym pomysłem jest także to, aby od najwcześniejszych lat uczyć wyliczanek, wierszyków czy piosenek na pamięć oraz czytać bajki, a przy tym oglądać obrazki, nazywając przedmioty na nim widniejące. Rodzice powinni zachęcać dziecko do mówienia, chwaląc każdy taki przejaw, a rozmowa powinna stanowić dla niego przyjemność. Również dbałość o higienę jamy ustnej i oddychanie nosem powinny stanowić priorytet dla rodziców. Jednym słowem dziecko powinno być otaczane dźwiękami ze świata zewnętrznego, a rodzice, którzy powinni dołożyć wszelkich starań, aby dziecko w przyszłości nie miało problemów z mówieniem. Więc czego rodzice muszą się wystrzegać w takim przypadku? Przede wszystkim nie można mówić do dziecka zdrobnieniami czy używając języka dziecinnego, ponieważ dziecko będzie miało problem z odróżnieniem prawidłowej mowy. Oboje rodzice powinni chętnie przysłuchiwać się naturalnej mowie dziecka, a w razie jakichś niedomówień zadawać kolejne pytania, które pozytywnie przyczyniają się do rozwoju mowy. W okresie kształtowania dziecka nie można wymagać ani ganić go za nieprawidłowe wymówienie głosek czy słów, zmuszając do kilkukrotnego powtarzania prawidłowej wymowy. Może się wydawać, że posługiwanie się lewą ręką jest jakimś odchyleniem w normie, jednak to nieprawda, ponieważ zmuszając dziecko do nauki posługiwania się prawą ręką można zaburzyć funkcjonowanie mowy, prowadząc np.: do jąkania. Choć wydaje się to trudne, są to podstawowe zachowania, którymi należy się kierować dla dobra dziecka. Jeśli zauważymy jakiekolwiek zmiany w mowie czy budowie narządów mowy, należy skontaktować się z odpowiednim specjalistą. Oto kilka przykładowych sytuacji, które mogą zaniepokoić rodziców: gdy dziecko wymawia głoski s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, t, d, n wsuwając język między zęby lub ocierając nim o wargę, gdy mówi przez nos, dostrzegamy zmiany w budowie aparatu mowy lub gdy nie jesteśmy pewni czy dziecko słyszy, nie wymawia żadnych żadnych samogłosek, myli głoski dźwięczne z bezdźwięcznymi oraz dźwiękopodobne, zniekształca głoski oraz gdy wzrasta poziom niepłynności mówienia.

Dbałość o rozwój prawidłowej mowy

Dbałość o rozwój prawidłowej mowy Mowa to proces, który człowieka nabywa wraz ze swoim rozwojem fizjologicznym jak i społecznym. Umożliwiają to kontakty i przebywanie z ludźmi, ale przede wszystkim rozwój narządów mowy: języka, warg, gardła, podniebienia, krtani i płuc, które kształtują się w trakcie wielu aktów życiowych. Oddychanie to jedna z najważniejszych czynności, która oprócz podtrzymania funkcji życiowych, wpływa także na kształtowanie szczęki, która stanowi jeden z elementów używanych w mowie. Bardzo szkodliwe jest więc oddychanie ustami, ponieważ powietrze jest zanieczyszczone i znacznie zimniejsze, przez co u krew nie jest dostatecznie dotleniona, a u dzieci mogą występować osłabienia, kłopoty ze snem i przemianą materii oraz liczne zapalenia okolic nosa, gardła i dróg oddechowych, jak również nieprawidłowy rozwój szczęki i mięśni w okolicach żuchwy, warg czy płaskiego ułożenia języka. Kolejny ważny aspekt dla rozwoju prawidłowej mowy to karmienie w okresie niemowlęcym w odpowiedni sposób. Przede wszystkim należy układać dziecko w pozycji pół-pionowej, dzięki czemu następuje oddychanie przez nos, a ssanie pozwala na rozwinięcie mięśni w okolicach warg. Jeśli istnieje konieczność karmienia przez butelkę trzeba pamiętać, iż smoczek powinien przypominać warunki podczas naturalnego karmienia – dziecko musi mieć możliwość regulowania ilości pokarmu, a rodzice, w szczególności matki nie powinni się obawiać, ze dziecko zakrztusi się czy przestanie oddychać. Trzeba także zrezygnować ze smoczków, które mogą powodować blokadę jamy ustnej, a przy tym utrudnić zamykanie ust odruchowo. Więc nie można dopuścić do długiego ssania smoczka, ponieważ mogą powstać liczne zaburzenia szczęki, zgryzu i zębów, utrudniające prawidłowe funkcjonowanie okolic szczęki i jamy ustnej. Jeśli dziecko musi ssać, warto zakupić smoczek składający się z części przykładanej do warg i kółka do trzymania – to pozwoli na prawidłowe utrzymanie smoczka przez wargi, jak i oddychanie przez nos. W trakcie dostarczania pokarmu dziecko, będące jeszcze w okresie niemowlęcym, połyka pokarm w postaci płynnej, a język wysuwa się między szczęki, na których nie wyrosły zęby przy użyciu mięsni w okolicach policzków i warg. W wieku trzech, czterech lat wraz ze wzrostem uzębienia następuje zwiększenie ruchów języka w jamie – w tym czasie rozpoczynanie się u dziecka okres połykania pokarmów jak u osoby dorosłej z wysuniętym do podniebienia językiem. Jednak warto pamiętać o kilku ważnych faktach podczas snu u dzieci, który stanowi nie tylko czas do regeneracji czy ogólnego rozwoju. Przede wszystkim, jeśli dziecko nie domyka ust, warto obserwować je i reagować w odpowiednim momencie lub stosować czapeczki czy pieluszki, uniemożliwiające otwieranie ust. Także nieprawidłowości związane z ułożeniem główki dziecka może spowodować problemy z żuchwą i mięśniami okolic jamy ustnej, więc dobrze jest zaopatrzyć się w poduszkę z lekkim podwyższeniem, która powinna nieznacznie podwyższać główkę i przechylać w stronę klatki piersiowej.