Surdologopedia

Surdologopedia Surdologopedia to dział w logopedii, którego celem jest nauczanie mowy u osób, które utraciły tę zdolność lub w ogóle jej nie nabyły, zlikwidowanie zaburzeń w głosie oraz trudności związanych z czytaniem i pisaniem u osób z uszkodzonym narządem słuchu. Cel surdologopedii sprowadza się głównie do tego, aby osoby niesłyszące mogły porozumiewać się za pomocą mowy. Istnieją cztery podstawowe funkcje: teoretyczna, praktyczna, prognostyczna, usługowa. Pierwsza z nich kieruje się określeniem elementarnych pojęć powiązanych z różnymi aspektami mowy ludzkiej. Przede wszystkim tworzy się specjalny program, zawierający metody postępowania z osobami głuchymi. Funkcja praktyczna stawia sobie za cel walkę z wszelakimi stopniami i rodzajami zaawansowania zaburzeń u osób niedosłyszących. Logopeda po dokładnej analizie stawia diagnozę, która jest podstawą do zastosowania różnych technik, w celu skorygowania i poprawienia funkcji mowy. Kolejna z nich to funkcja prognostyczna – jej zadanie polega na tym, że następuje wskazanie tendencji rozwojowych przewidywanych na podstawie badań oraz utworzenie działań, mających na celu terapię. Ostatnia z funkcji – usługowa dotyczy tego, aby przygotować przyszłych logopedów do leczenia w ramach surlogopedii i zorganizować odpowiednie warunki do pracy. Jak widzimy prowadzenie terapii osób niedosłyszących wymaga wielu obowiązków i zasad, z którymi musi się zmierzyć wykwalifikowana kadra specjalistów. Wprowadzona została także lista szczegółowych zadania. Przede wszystkim logopeda z taką specjalizacją powinien we właściwy sposób prowadzić terapię z niedosłyszącymi, która ma polegać głównie na tym, by jak najlepiej nauczyć takie osoby przekazywać informacje oraz odbierać je w różnych formach językowych, a przy tym wychować je, aby nie miały problemu z funkcjonowaniem w społeczeństwie. Następnie każdy logopeda musi pomóc osobie niedosłyszącej na nowo wykształcić mowę i wyrazistość w mówieniu oraz nauczyć ją podstaw fonetyczno-leksykalno-gramatycznych, korzystając przy tym z wielu form edukacyjnych – począwszy od prostych tekstów, słownych wyliczanek czy piosenek ćwiczonych na pamięć aż po ćwiczenia, mające nauczyć prawidłowe zastosowanie pisma w życiu. Kolejnym ważnym zadaniem jest skupianie się na problemach związanych z wadami w wymowie słów. Logopeda nie tylko powinien skupiać się na ponownym ukształtowaniu prawidłowej mowy, ale także starać się dotrzeć do pacjenta – podbudować jego osobowość i uświadamiać, iż jego schorzenie nie wyklucza go z tego, by normalnie żyć i cieszyć się z własnych osiągnięć, które może osiągnąć tak samo, jak osoba w pełni zdrowa. Ważne są warunki pracy z takim pacjentem, który potrzebuje głównie specjalistycznej porady, jak i spokoju oraz przyjaznej postawy logopedy, który nie powinien się nad nim użalać, ale skutecznie mu pomagać w walce z zaburzeniami. Nie można także zapominać, ze logopeda sam nie zwalczy problemu –liczy się zaangażowanie i pomoc rodziny oraz współdziałanie innych specjalistów.