Dysleksja

Dysleksja Dysleksja (rozwojowa) to grupa pewnych zaburzeń, które utrudniają naukę czytania, pisania oraz ortografii czy matematyki. Nie jest to ani choroba ani rodzaj niepełnosprawności. Jest wynikiem działania, które nie pozwala takim osobom na myślenie słowami, których nie można zobrazować za pomocą przedmiotów. Jeśli dziecko nie potrafi znaleźć znaczenia danego słowa, zaczyna się dezorientować, a tym samym popełnia nieświadome błędy i szybko denerwuje się. Za przyczyny dysleksji można uznać uwarunkowania genetyczne dziedziczne oraz uszkodzenia w ośrodkowym układzie nerwowym. Wyróżnia się kilka odmian dysleksji: typu wzrokowego, kiedy to występują zaburzenia percepcyjne i pamięciowe wzroku. Dysleksja typu słuchowe występuje w momencie zaburzeń słuchowych, wywołując tym samym znaczne ograniczenie funkcji językowych, a dysleksja typu integracyjnego pojawia się, gdy istnieją problemy związane z funkcjami percepcyjno-motorycznymi. Z kolei typ dysleksji mieszanej dotyczy wszystkich trzech powyższych, a następny, czyli typ wizualny wywołuje nieporządek. Pewne objawy występowania dysleksji można już zauważyć w początkowym stadium rozwoju dziecka, kiedy to występują zaburzenia sprawności ruchowej, wzrokowo-słuchowej czy rozwoju mowy, w zapamiętywaniu lub rozumieniu. W późniejszym czasie mogą do tego dojść problemy w poprawnym pisaniu – zmiana, opuszczanie, zniekształcanie liter i pisma, wolne tempo i trudno w rozumieniu tekstu ze słuchu. Z kolei w czytaniu dziecko może robić błędy w czytaniu, nieodróźniając liter czy znaków interpunkcyjnych, pomija części tekstu, zwalnia swoje tempo, nie rozumie tego, co czyta. Również dysleksja może pojawić się w przypadku innych przedmiotów, gdzie ujawniają się zaburzenia związane z właściwą orientacją, rozumieniem, koncentracją i tempem pracy. Dziecko zauważając swoje niepowodzenia, staje się coraz bardziej impulsywne i frustrowane brakiem zdolności, umożliwiających mu funkcjonowanie. Mimo ciężkiej i długotrwałej pracy, efekty nie zawsze spełniają oczekiwania, przez co jeszcze bardziej obniża się jego samoocena, co do własnych umiejętności. Taki stan może doprowadzić do powtarzania się, a wręcz przyswojenia takich zachowań, przez co ciężko będzie pozbyć się negatywnych nawyków. Jednak im wcześniej rozpocznie się pracę z takimi podopiecznymi, tym większa gwarancja na osiągnięcie postawionych przez celów. Mogłoby się wydawać, iż dysleksja niesie za sobą same niepożądane cechy, tymczasem okazuje się, że dyslektyk posiada znacznie bardziej rozbudowaną wyobraźnię, gdyż myśli poprzez obrazy, jest znacznie bardziej kreatywny i wrażliwy na otaczający go świat, kieruje się swoją niezwykłą intuicją oraz przenikliwością i przeżywa dane chwile w sposób realistyczny. Ważne jest wykonanie diagnozy, w której powinni uczestniczyć inni specjaliści, a dzięki temu będzie można poznać poziom czytania, pisania, rozwoju intelektualnego oraz ocenić sposób zachowania pod względem emocjonalnym i psychicznym, dostosowując to do potrzeb indywidualnych.